Terug naar het overzicht
cover
Diverse Componisten Tomorrow Eyes
€ 22,99 Bestellen
Toevoegen aan winkelmandje Bestellen

Diverse Componisten

Tomorrow Eyes

0028948123650

Componist Diverse Componisten
Titel Tomorrow Eyes
Artiest Kesteren, Remy van e.a.
Artikel nr. 481236500289
EAN Code 0028948123650
Aantal CD's 1
Label UNIVERSAL
Releasedatum 2016-01-08
# Titel & Artiest Tijd
1 Maria — Remy Van Kesteren 003:57
2 Hammers — Remy Van Kesteren 003:20
3 Leviathan — Remy Van Kesteren 004:55
4 Aerial — Remy Van Kesteren 005:01
5 Angelico — Remy Van Kesteren 002:06
6 When The Leaves Turn — Remy Van Kesteren 005:16
7 Tomorrow Eyes — Remy Van Kesteren 003:59
8 Naña — Remy Van Kesteren 002:32
9 Franck — Remy Van Kesteren 005:45
10 Ties — Remy Van Kesteren 004:52
11 Refugee — Remy Van Kesteren 010:34

‘Een nieuwe, persoonlijke weg die ik insla en waarvan ik niet weet waar hij uitkomt’, zo omschreef harpist Remy van Kesteren zijn DG-debuut-cd Tomorrow Eyes. Het werd een vorm van uit de kast komen; het AD noemde hem zelfs ‘de rebel van de harp’. De man die een BN-status verwierf door zijn deelname aan programma’s als Wie is de mol? en De slimste mens heeft de harp in elk geval overtuigend van zijn zoetsappige imago verlost. En de deels zelfgeschreven werken zijn nog behoorlijk verslavend ook…

Aangenaam Klassiek 2016

COVERSTORY

Remy van Kesteren duikt in het onbekende

In de zomer van 2015 werd bekend dat de Nederlandse harpist Remy van Kesteren een exclusief contract heeft getekend bij Deutsche Grammophon. Wie rekende op een keurig debuutalbum op het prestigieuze gele label met bekende en minder bekende harpklassiekers komt bedrogen uit. Remy van Kesteren gaat met Tomorrow Eyes meteen op avontuur en slaat spannende nieuwe wegen in.

De cover van Tomorrow Eyes zegt eigenlijk alles. De enigszins angstaanjagende zwart-witfoto van Remy van Kesteren en face had zo een still kunnen zijn uit een thriller of horrorfilm uit het tijdperk van de zwijgende film. “Het is niet mijn vriendelijkste gezicht”, reageert Van Kesteren lachend. “Ik vind het wel een heel krachtige foto. We zochten naar een beeld dat bij de cd paste. Iets met de schaduw van de snaren van de harp sprak mij erg aan. Een metaforisch beeld voor waar ik vandaan kom en nu muzikaal naartoe ga.” De 26-jarige Van Kesteren is in elk geval niet van plan zich te conformeren aan de rijke Nederlandse harptraditie om de zoveelste solist op rij te worden die het schaarse maar mooie traditionele harprepertoire voor het voetlicht brengt. “Ik draag die geschiedenis met mij mee en ik heb in de twintig jaar dat ik harp speel zo’n beetje alles gespeeld wat er te spelen is. Het is een deel van mijn leven, maar een instrument is uiteindelijk slechts een instrument. En reken maar dat ik de harp af en toe kan vervloeken.” Het gaat Van Kesteren niet om de harp, maar om de muziek, zoveel is duidelijk. “Ik ben maar toevallig bij de harp terechtgekomen. Mijn moeder speelt fluit en was altijd gek op Ierse muziek. Ik was een keer mee met haar naar een vriendin die harp speelde, en werd meteen verliefd op de klank.” Inmiddels is de harp een verlengstuk van Van Kesteren. “Maar,” zegt hij, “ik speel om muziek te maken, niet om harp te spelen. Mijn docente zei steeds dat ik altijd op zoek moest naar schoonheid, maar een instrument mag ook lelijk klinken als de muziek daarom vraagt.”

Met Tomorrow Eyes heeft Van Kesteren in ieder geval een cd willen maken die heel dicht bij hem staat, een lastig in één woord te vangen verzameling van intrigerende stukken op de grensvlakken van ambient, minimalisme, rock, de betere pop en klassiek. “Het is voor het eerst dat ik zelf stukken geschreven heb, omdat ik iets wilde maken dat echt van mij was. De stukken op de cd representeren wat ik voelde op het moment van schrijven; het is heel duidelijk een momentopname. Daarbij heb ik mijzelf verrast. Ik ben een nogal melancholische persoon en ik verwachtte eigenlijk allemaal droevige liedjes, maar er staan veel vlotte ritmische stukken op.” Pas achteraf kon hij dat herkennen als een overkoepelend thema. “Hoop. Als muziek één belangrijke waarde kan hebben, dan is het wel hoop. Alles wat er gebeurt in de wereld houdt mij bezig, en tegenwoordig is het erg gemakkelijk om de hoop te verliezen. Muziek helpt om in veel zaken toch weer het goede te zien. Bovendien zit er ook een ‘op hoop van zegen’ in”, voegt hij lachend toe. “Het is toch een heel nieuwe persoonlijke weg die ik insla en waarvan ik niet weet waar deze uitkomt. Ik voel mij erg verbonden met wat we nu gemaakt hebben. Het voelt als het begin van iets. Ik wil ook het podium op met het programma, compleet met licht en beeld erbij zodat het een totaalconcept wordt. Dat wil ik in de toekomst verder ontwikkelen. Op 1 juni hebben we het eerste programma staan in Paradiso in Amsterdam. Een bewuste keus, weg van de klassieke podia.”

Opvallend is dat Van Kesteren juist bij die gelegenheid de belangrijkste Nederlandse staatsprijs voor klassieke muziek krijgt uitgereikt: de Nederlandse Muziekprijs. Van Kesteren laat zich desondanks niet in een hokje stoppen. “Ik heb geen naam voor wat we nu doen. Hoeft ook niet. Het voelt als een vorm van opnieuw beginnen. Ik heb in de klassieke wereld alles bereikt waar ik van droomde, en dat is inmiddels mijn droom niet meer. Het gaat erom hoe ik mijn muzikale identiteit wil uitdrukken. Het harprepertoire is klein en een harpist speelt vaak dezelfde concerten. Daarom duik ik liever het onbekende in.” En dat doet hij niet alleen. Op de cd staan naast werken van Van Kesteren ook stukken van Martin Fondse en werken die, zoals de titeltrack Tomorrow Eyes, deels ontstonden in samenwerking met gastartiesten als singer-songwriter Michael Prins. Ook saxofonist Ties Mellema leverde een belangrijke bijdrage. “De cd is grotendeels tot stand gekomen in samenwerking met Ties”, zegt Van Kesteren zelfs. “We hebben heel veel geëxperimenteerd samen.”

Van Kesteren geeft de eer ook in de inleiding van de liner notes helemaal aan Ties Mellema, die diverse chemokuren onderging. Van Kesteren steekt zijn gevoel daarover niet onder stoelen of banken. ‘Dit is waar het album over gaat: hoop. De hoop dat een van mijn partners in crime – saxofonist Ties Mellema, met wie de embryonale staat van veel van de werken ontstond gedurende onze improvisatiesessies – zal genezen door zijn chemotherapie die een week na de opnamen van de cd begon, en dat hij zal spelen als nooit tevoren.’ Inmiddels lijkt die wens uitgekomen en gaat het goed met de saxofonist. “We hebben getwijfeld over die liner notes, maar ik vind het erg treffend dat die tekst ook wat losmaakt en eenzelfde rauwheid en echtheid uitstraalt als de opname en de stukken op de cd. Maar uiteindelijk moet het daar natuurlijk niet over gaan. Het is begonnen en geëindigd bij de muziek, en ik kan alleen maar hopen en wensen dat die voor zichzelf spreekt.”

Paul Janssen (1-2016)

  • cover
  • cover

Terug naar het overzicht